Sprawa jest sporna. Przepisy wprowadzają dla podatku PIT i CIT następującą regułę: nie są kosztem uzyskania przychodów wydatki z tytułu kosztów używania, dla potrzeb działalności gospodarczej, samochodów osobowych niestanowiących składników majątku podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu dla celów podatnika oraz stawki za jeden kilometr przebiegu (tzw. kilometrówka), określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Organy podatkowe interpretują ją w ten sposób, że do kosztów używania zalicza się także opłaty z tytułu najmu samochodu. Tak więc jest to wydatek, który do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć tylko uwzględniając limit wynikający z „kilometrówki”.

Przeczytaj także: Samochody osobowe w najmie i leasingu – zaliczanie do kosztów

Korzystniejsze dla podatników stanowisko zajął 5 lutego 2010 r. WSA w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 1502/09). Orzeczenie zapadło w sprawie podatnika podatku CIT, ale ma też znaczenie dla podatników PIT.

Sąd rozstrzygał następujący spór. Minister Finansów uznał, że wydatki z tytułu czynszu za najem samochodów jako opłata za możliwość korzystania z rzeczy mieszczą się w pojęciu "wydatków z tytułu kosztów używania". Natomiast podatnik utrzymywał, że koszty używania samochodów osobowych, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 51 updop oznaczają koszty związane z aktywną eksploatacją pojazdów i nie mogą być automatycznie utożsamiane z kosztami stałymi ponoszonymi bez względu na zakres lub brak użytkowania samochodów osobowych takimi jak koszty najmu. Czynsz najmu jest bowiem wynagrodzeniem za oddane rzeczy do używania, a nie za jej używanie i nie jest związany z tym, czy przekazana na jego podstawie rzecz jest rzeczywiście używana.